زخم های بیشمار

تنها برای تو اغاز کردم و برای تو هم ادامه می دهم .هرچند تو نمی دانی و بی توجه به جاده ای هستی که روزی مرا با ابتدای ان اشنا کردی و من حالا تنها ادامه می دهم و تو حتی به جاده ای که روزی از ان عبور کردی نمی نگری .من زیر همان بید مجنونی که تو را به ان قسم  دادم در حال استراحتم اگر گذر کردی مرا می بینی.
                                          دوست دارم

کاش می شد یادشو از یاد ببرم...